et is begin oktober en de eerste bladeren waaien over de Brink, maar bij Marjolein in de Walstraat staan de dozen met kerstverlichting al in de gang. Vroeg, geeft ze toe. Alleen heeft ze vorig jaar iets meegemaakt dat ze niet nog eens wil beleven, en met het Dickens Festijn in december in aantocht wil ze dit keer ruim op tijd zijn. Een donker DickensweekendHaar smalle pand, met een trapgevel en een voordeur die al drie eeuwen klemt bij vochtig weer, hoort bij de huizen waar bezoekers van het festijn graag even voor blijven staan. Vorig jaar had ze lichtsnoeren langs de ramen gehangen, een verlichte krans aan de deur en een paar lantaarntjes op de stoep. Alles liep via een verlengsnoer dat door een kier in het raamkozijn naar binnen ging, naar een verdeelstekker achter de bank. Op zaterdagavond, terwijl buiten de mensen in hoge hoeden en crinolines voorbijkwamen, ging ineens alles uit. Binnen ook. De koelkast, de lampen, de waterkoker. In de meterkast bleek de aardlekschakelaar eruit te liggen. Toen ze hem omhoog zette, sprong hij binnen een minuut weer. Ze heeft die avond bij kaarslicht gezeten, wat bij Dickens nog enigszins past, maar leuk was anders. Wat er achter de gevel zatIn januari liet ze Elektricien Deventer langskomen om uit te zoeken wat er mis was gegaan. Het antwoord was niet één ding maar een optelsom. Het vocht in de stekker van het buitensnoer was de directe aanleiding. Daarachter zat een installatie die deels nog uit de jaren zestig stamde, met een voorkamer zonder randaarde en één aardlekschakelaar voor het hele huis. Een klein lekje ergens legde daardoor meteen alles plat. De elektricien adviseerde om de groepenkast te vernieuwen en de oude leidingen in de voorkamer te vervangen. Daarnaast kwam er een buitenstopcontact naast de voordeur, met klapdeksel, op een eigen groep met aardlekbeveiliging van 30 mA. Omdat het Bergkwartier een beschermd stadsgezicht is en je in zo’n gevel niet zomaar gaten boort, liep de nieuwe kabel via de bestaande doorvoer van een oude deurbel. Marjolein vond dat eigenlijk het mooiste detail van de hele klus. Versieren zonder risicoWat ze er verder van heeft geleerd, deelt ze graag met de buren. Buitenverlichting moet echt geschikt zijn voor buiten, en dat staat gewoon op de verpakking. Snoeren klem je niet tussen raam en kozijn, want daar slijt de isolatie stuk. Verdeelstekkers prik je niet achter elkaar in elkaar, en een kabelhaspel rol je helemaal af voordat je er iets op aansluit, anders kan hij warm worden. Ze heeft alle oude lampjes vervangen door LED, die nauwelijks stroom vragen en niet heet worden tegen het houten kozijn. Een tijdschakelaar zet alles om middernacht uit. Wie in een oud pand woont en twijfelt over de staat van de bedrading, kan volgens haar beter nu laten kijken dan in december. In de weken voor het festijn heeft iedereen het druk, en een elektricien die in de Walstraat zijn bus kwijt moet, heeft het dan ook niet makkelijk. Bezoekers komen het Bergkwartier binnen via de Keizerstraat en de straten zijn dan nauwelijks begaanbaar. Op tijd beginnenInmiddels hangt er een proefsnoer langs het bovenraam. Marjolein test het elke avond een uurtje, gewoon om te zien of de aardlekschakelaar rustig blijft. Dat doet hij. Zelf noemt ze het buitenstopcontact van Elektricien Deventer haar beste aankoop van het jaar, al zegt ze er meteen bij dat het verhaal van die donkere zaterdag op verjaardagen nog altijd beter valt. |



